تبلیغات
 .... صفر مطلق .... - .........


روزنی دارد دیوار زمان، که از آن، چهره ی من پیداست.


                                          چیزهایی هست، که نمی‌دانم.

                                                  می‌دانم، سبزه‌ای را بکنم خواهم مرد.

می‌روم بالا تا اوج، من پُـر از بال و پرم.

                         راه می‌بینم در ظلمت، من پـُر از فانوسم.

            من پراز نورم و شن.

                                و پر از دار و درخت .

                          پُرم از راه، از پل، از رود، از موج.
 
                                                                       پُرم از سایه ی برگی در آب:

                                چه درونم تنهاست

تاریخ : سه شنبه 8 مرداد 1392 | 12:20 ب.ظ | نویسنده : meysam mhn | نظرات

  • paper | دانلود کتاب | بیا اینجا